Test
Download document

VERMINNEN, Johan


Laat me nu toch niet alleen

Laat me nu toch niet alleen

Radeloos en verloren

Sloop die muren om me heen

Help me zo bij jou te komen

Laat me eens je gezel zijn

Wees de gids die me zal leiden

Want ik ben reeds lang op reis

En zo moe, kom en bevrijd me

Neem me mee naar je land

Vol muziek en vol dromen

Leid me naar je land

Laat me in jouw wolken wonen

Laat me nu toch niet alleen

Neem m'n hand en toon me

De weg die leidt naar jou alleen

Help me zo bij jou te komen


‘k voel me goed

'k Voel me goed, ik voel me goed

Vraag me niet hoe je dat doet

'k Heb de kriebels in het bloed

'k Voel me goed, ik voel me goed

'k Voel me goed, ik voel me goed

Vraag me niet hoe je dat doet

'k Heb de kriebels in het bloed

'k Voel me goed, ik voel me goed

Ik heb geen nieuwsberichten nodig

'k Vind de kranten overbodig

Laat m'n brieven ongeopend

Wijs de schuldeisers de deur

In mijn hoofd zit 'r een liedje

't Is een zomers melodietje

Met een Braziliaans muziekje

'k Voel me in prima humeur

Laat de deurwaarders maar komen

Alles is al meegenomen

Alleen dat paar mooie dromen

Krijgen ze van mij nooit mee

‘k voel me goed, ik voel me goed
…..

'k Heb geen geld dus 'k heb geen zorgen

Wie denkt 'r nu nog aan morgen

Laat de toekomst daarvoor zorgen

'k Ben blij dat ik leven mag

Laat de crisismakers zeuren

Open de ramen en de deuren

Er staat echt iets te gebeuren

't Wordt vast een zonnige dag

Met wat vrienden musiceren

Wat kan dat de buren schelen

De versterker staat op zeven

En de buurvrouw zegt dat 't mag

'k Voel me goed, ik voel me goed

…..


Een vriend zien huilen


naar Jacques Brel

Natuurlijk is het ergens oorlog

kanonnen maken geen muziek

en vrede is er zo hard nodig

een paradijs bestaat er niet

aan geld kleeft er toch steeds een geurtje

maar wie het heeft die ruikt het niet

bloemen vertrappen dat gebeurt soms

maar een vriend zien huilen kan ik niet

Natuurlijk zijn er kwade dagen

en aan het eind wacht ons de dood

ons lichaam blijft ons steeds verbazen

we leven nog dus er is hoop

natuurlijk ontrouw wordt gewoonte

liefde in vele bedden ziek

we kunnen elkaars geluk vermoorden

maar een vriend zien huilen kan ik niet


En al die steden die vermoeid zijn

door kinderen van wel vijftig jaar

al onze liefdes hebben tandpijn

iemand die helpt vergeet het maar

de tijd blijft altijd ongenaakbaar

je kan verdrinken in verdriet

er is de waarheid die ons spaart maar

een vriend zien huilen kan ik niet


Natuurlijk zijn we nog integer

zonder het lef om jood te zijn

zelfs elegant zijn als een neger

kunnen we niet we zijn zo klein

en al die mensen onze broeders

zo zou het eigenlijk moeten zijn

de werkelijkheid ze is zo droevig

iemand zien huilen dat doet pijn