Test
Download document

ROLAND HOLST – VAN DER SCHALK, Henriëtte


Ik zie ze gaan

Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred

van hen die moedeloos-ontkrachtigd leven,

die nooit op banen van manmoedig streven

een veerkrachtige voet hebben gezet.

Ik zie ze gaan, met de slepende gang

van wie niets wacht, na de doorzwoegde uren,

dan even ''t kort opflikkren van de vuren

der lust, en weergalm van haar rauw gezang.

Ik zie ze willoos vallen in de nacht

en neerstorten in de slaap zonder beelden

die hun trillende lijven maakt als lood.

Heeft al ons weten ons dan hiertoe gebracht

en al ons kunnen? Tot zielloze weelde

voor wein’gen en voor de velen ''t leve''-in-dood?


O schone kracht

O schone kracht Geestdrift die doet vergeten
alle aardse ellende, elke lichaamsnood,
en het sidderend lijf voedt met de beten
van uw zonne-gerijpte goden-brood,

die uw stroom door de lam-gewerkte leden
en door de moe-gedachte hersens stuwt,
en ze opricht tot de gespannenheden
waarvoor het laag en klein bewustzijn gruwt; –

gij heerlijke, sedert de moeder-aarde
mens-wezens voorbrengt uit haar rijke schoot,
hebt gij nog nooit uit zo geweld'ge haarden
de berg van 't leve' en d' afgrond van de dood

verlicht met uw zonne-gedrenkte stralen,
als in dat jaar van gouden opstands-pracht,
toen miljoenen wezens voelden dalen
in hen uw heil'ge essence, o schone kracht...


Het schoonste, wat ik weet in de natuur,

Het schoonste, wat ik weet in de natuur,
dat zijn de wolken, als zij het licht drage' in
hun flanken en zich in de lichtzee wagen,
onbekommerde zeilers zilverpuur.

Hun edele vormen, die nooit verstarren,
maar altijd weer in andere verglijden,
hun stoeten, die zich warren en ontwarren,
als menselijk gebeure' in bewogen tijden,

zij maken de ziel blij met hun genade.
Hun diepe grotte' en stoute steigeringen,
beelden zuiverder dan alle andre dingen
het rijk der ziel, de moeder van de daden.