Test
Download document

VAN SNAKENBURG, Th. en ELIAS, J.MZ

Vergeefsche hoop

Ik heb altoos Gedacht dat my het lot zou geeven

Een deftig ampt, waervan ik ryklyk kan bestaen;

En dat een Nimf, zo schoon als Venus of Diaen,

Gewilliglyk met my in d’echt zou willen leeven.

Ik waende dat ik haest, door heylig vuur gedreeven,

De Dichters van deez’ tyd zou ver te boven gaen;

Dat ik zou kweelen als een witgepluymde zwaen,

En naar de gouden zon op arendsvleuglen zweeven.

Ik hoopte dat ik door geleerdheyd, geest en kunst,

Te mywaerd trekken zou der Grooten zorg en gunst;

Dat myn bekwaemheyd elk tot myn belang zou noopen.

Maer wyl ik merk dat van dit alles niets geschied,

Moet ik te vreden zyn met een vergulde Niet,

Verslytende myn’ tyd met Denken, Waenen, Hoopen.


Gelukkig leven

Den luchten dans te zien van Nimfen en van knaepen;

Te speelen op de fluyt in ’t levenwekkend woud;

Zyn’ tyd te slyten met een’ aengenaemen kout,

Of met het hoeden van een kudde onnoosle schaepen.

Somwyl eens in den dag een lustig gat te slaepen;

Te zien op zynen disch den smaekelyksten wyn;

Van ziekte of ongemak nooyt aengedaen te zyn;

Nooyt leëg te zitten; nooyt te geeuwen noch te gaepen.

Te minnen wie men wil; te vluchten d’echtenband;

Te hebben geld, en goed, en huys, en hof, en land,

Opdat men billyk mag aen elk het zyne geeven.

Te volgen met ontzach des Hemels wyze wet;

Te houden zyn gemoed van misdaën onbesmet;

Dat ’s een genoegelyk, dat ‘s een gelukkig leven.

Dit klinkdicht is zonder de Letter R