Test
Download document

ANONIEM – Mariken van Nieumeghen


Mariken van Nieumeghen
…..

Mariken
Wie sidi, vrient?

Die duvel
Een meester vol consten,
Nieuwers af falende, wes ic besta.

Mariken
’t Comt mi alleleens met wien dat ick ga,
Also lief gae ic metten quaetsten als metten besten.

Die duvel
Wildi u liefde te mi werts vesten,
Ick sal u consten leeren sonder ghelijcke,
Die seven vrie consten: rethorijcke, musijcke,
Logica, gramatica ende geometrie,
Aristmatica ende alkenie,
Dwelc al consten sijn seer curable.
Noyt vrouwe en leefde op eerde so able
Als ic u maken sal.

Mariken
So moetti wel zijn een constich man.
Wie sidi dan?

Die duvel
Wat leyt u daeran?
Wie ick ben en soudi met rechte vraghen niet.
Ick en ben die beste van mijnen maghen niet,
Maer u dat ic nemmermeer niet dan jonste en toge.

Mariken
Hoe heeti, vrient?

Die duvel
Moenen metter eender ooghe,
Die wel bekent es met veel goede ghesellen.

Mariken
Ghi sijt die Viant vander hellen.

Die duvel
Wie ick ben, ic ben emmer ghejonstich tot u.

Mariken
Ick en hebbe oeck van u ancxt, vrese noch gru;
Al quame Luycefer selve uuter helscher ghewelt,
Ick en souder niet af vervaert sijn, so ben ic gestelt;
Ick ben onghequelt van allen anxten.

…..
Mariken

O memorie, verstandenisse, waerdi dinckende

Op dleven daer ick mi nu in ontdraghe,

Het soude u duncken sondich ende stinckende.

Ghi laet die claerheyt der hemelen blinckende

Ende gaet den wech der hellen, vol meshage.

Ick sie ende mercke meest alle daghe

Es hier yemant om mi ghequetst of doot

Ende ick weet wel, desen Moenen, dat es de plaghe,

En es vanden besten niet, dit es den noot.

Ic ghevoelt wel, al en seyt hijs niet al bloot,

Dat een viant moet wesen of niet veel betere.

O moeye, moeye, u fel verwiten groot,

Sal mi maken een verdoemt sletere,

Eewelijc uuter gracien vanden hoochsten wetere.

Ey lasen, al eest voor mi wat claghelijcx,

Ick ben te verre, al woudick mi te keeren pooghen.

Ic plach ooc Maria te dienen daghelijcx

Met bedinghen oft anders iet behagelijcx,

Ende die devocie es oec al vervloghen,

Ende oec en wil (hi) se mi niet ghedoghen,

Ende dat ic mi seghenen soude en gedoecht hi ooc niet.

Daerbi soumen oec ghevoelen moghen

Dat hi quaet es, omdat hi tseghenen vliet.

Wat wil ic ooc achterdencken, besiet doch, siet,

Tes nu te verre comen om achterdincken.

Hola, ic hebber ghinder twee bespiet

Die ic ghisteren dach stelde om scincken ende drincken;

Daer wil ic mijn keelken laten clincken.
…..