Test
Download document

VAN ASSENEDE, Diederic


Floris ende Blancefloer
…..
Doe rechte hem Floris van den grave,
Niet verre bleef hi staende daer ave;
Tenen griffie voedersele hi vinc
Daer ene guldine griffie in hinc,
Die hem hadde gegeven Blancefloer
Op minne, doe hi van haer voer.
Alse Floris die griffie uut trac,
Hi hiltse vor hem ende sprac:
‘Dese griffie, Blancefloer, daeddi maken
Ende gaefse mi bi derre saken,
Als icse dan saghe, dat si woude
Dat ic haers gedinken soude.
Nu leget mijn troest an di allene,
Du salt mi lossen uten wene,
Daer ic in ben, ende nemen mi dat leven,
Al ne waerstu mi niet daer toe gegeven.
Haest, dats wesen sal, dat doe.’
Metten woerde droech hise hem toe
Ende wildse te sire herten steken inne.
Dit sach sijn moeder, die conincinne,
Ende liep te hem waert ende prant
Haestelike die greffie uut sire hant.

…..
Doe sprac te Blancefloere di joncheere

‘Soete minne,wi sijn der doot

Nu seker ende in groter noot.

Nu moeten wi sterven, wete wi wel.

Dats mijn scout en niemens el.


Bi mi es comen, scone joncfrouwe,

Uwe herte in groten rouwe.

Hadde ic hier tote u comen niet,

So en waer u desen toren niet ghesciet’
…..