Test
Download document

VAN ZUYLEN VAN NYEVELT, Willem

Vrou Venus ghy sijt soe schoonen wijf

Ghy staet in minen sinne.

‘Her Danel ghy sijt soe schoonen man,

Ghi staet in minen sinnen,

Nu laet ons in die camer gaen

En wesen daer met vroechden inne.

En wesen daer met vroechden inne.’

 

‘Dat endoe ic niet, dat laet ic staen

Vrou Venis’ seit hy ‘vrouwe.

Ic heb Maria die Moeder Gods

Ghelovet, liefge, mijnre trouwe.’

 

‘Heb ghy Maria die moeder Gods

Ghelovet juer trouwe

Soe gaetes haer of ende coemtes my an,

Ten sel ju, liefge, niet berouwen.’

 

Ghin(c) icx haer of en quam ic es u an

Ic vuer uit mijne sinnen;

Als ic u driewerf nuchtere aensie

My dunct ghi sijt die duvelinne.’

 

Her Danel strec te Romen waert

Al in die guede steden,

Daer ghinc hy voer den Paeus staen

Met also groter oetmoedicheden.

 

Hi sprack met grooter vuericheit

En met also grooter berouwe:

‘Ic heb ghesondicht seven jaer

Al met Vrou Venis, die valsche vrouwe.’

 

‘Heb gy ghesondicht seven jaer

Al met Vrou Venis die vrouwe

Soe en moechdi nu noch numermeer

Dat aenschijn Gods aenschouwe.’

 

‘Och mach ic nu noch numermeer

Dat aenschijn Gods aenschouwen

Soe wil ic weer in den berch gaen

Al by Vrou Venis die valsche vrouwe.’