Test
Download document

BOSKMA, Pieter

Verstrikt

Dan sissen de platanen en je weet dat iets niet klopt.

Het wegdek klinkt in tijd vervalst, alsof er paarden

Staan te trappelen. In een steeg is licht verstopt

Dat als een dunne waaier uitruist

Over de kade.

Er is een dreiging glinsterend op snel wegflitsend staal.

Is in de halfmelaatse basten weer een naam gekerfd?

Men hoort blaadjes hinniken voorbij de zwartste taal

En vleugels zich ontvouwen op de schonken

Van bederf.

Dan sissen de platanen langs de spiegelgladde gracht,

Werpen hun lianen als een lasso om je heen.

Ergens draven ruiters, overal is nacht.

Langzaam slaat de zweep

Van steen.