Test
Download document

SCHOUTEN, Rob



Vroeger


Lang geleden, maar wel na de oorlog

- Want die ken ik slechts van horen zeuren -,

Die tijd die heette toen het heden nog,

Kon het navolgende octaaf gebeuren:


'De huizen klappertandden met hun deuren,

In elke hoek zat een ontstellende Moloch

Jongens van mijn leeftijd te verscheuren

En aan mijn bed waakte een krom gedrocht.


Sliep ik bij toeval in, dan kwamen de Harpijen

Om elk tot bloedens toe met mij te vrijen

En 's ochtends knaagde een enorme beverrat


Aan alles wat ik op mijn lever had',

Omdat ik met het geld voor de collecte

Mijn potje voor dichtbundels spekte.