Test
Download document

DE VRIES, Theun



Stiefmoeder aarde

…..

Hij was opperbest, zo lang men hem niet dwarsboomde. Hij deed het werk, dat hij had te doen, en wist steeds, wat er op de boerderij gebeuren moest; hij verspilde geen kostbare uren aan nietigheden, zoals zijn broer. Maar hij vond bij al zijn werken, ook de tijd door de weilanden te zwerven, in het voorjaar eieren thuis te brengen van de zeldzame vogels, of de gestroopte eenden. Hij kende iedere dam, iedere sloot, elke schakering van het toch al zo effen veld. De dode vlakte bezat voor hem een bewogen rijk leven. De minste wijziging in het strakke gezicht van die uitgestrektheid viel hem op. Het was of hij om te leven, niets meer nodig had dan dit zwijgend en geheimzinnig leven van de natuur. De grond kennen - zien, waar de klaver het vetste is (hoe komt dat?) - waar lisdodden opschieten en bittere wortels (daar is moeras, pas op) - waar de boterbloemen niet willen tieren, waar het land doorvreten wordt van muizen - waar aalscholvers op vis azen (onthoud die plek en dat water!) - en waar de meeste kieviten en tureluurs schreeuwen en buit bemachtigen boven de groene greppels.

…..

Hoogverraad
…..
Oom Wanja liet de schouders weer deemoedig schokken. Zijn stem klonk vaderlijk: ‘Waarom zou uw vraag niet beantwoorden, uwe genade, als ze uit weetgierigheid voortkomt? Het is mij bekend, dat mijn spreekwoorden sommige mensen slecht bevallen. Wat gezond is voor de een, kan de dood zijn voor de ander… Misschien ben ik in uw ogen wel in het kwade verstokt. Daarover verbaas ik mij niet. Verstokt is in uw ogen een ieder, die eerder aan zijn geweten gehoorzaamt dan aan een dode oekaze … Maar wat her ravengekras betreft – het volk heeft daaromtrent ook een spreekwoord, en daarmee wil ik hier besluiten: laat de raven krassen voor zichzelf…’

Hij boog weer diep, waarbij hij met één hand de grond aanraakte, en ging zitten.
…..