Test
Download document

COX, Eva


Verjaardag

Geruisloos zak ik in mekaar

als een droog geworden zandbaktaart

en niemand

die met welgevormde klamme handen

mij terug in mijn vorm kan slaan.


Daewoo Plasma

Mijn Daewoo beproefde bij nacht mijn bloed

een kop op tv, de kop van een mens,

het is niets. En lippen en ogen zijn niets

dan een schaduw van uren; nee al wat men doet,

het is niets: het vlees dat men toont, het bloed

dat men spuwt, het is niets. Ik verfoei ook de geest!

Want de ziel die men geeft, het visioen dat men spreekt,

het is niets. En zo al wat men voelt, wat men doet,

het is niets. Het is minder dan sneeuwen en ruis.

En aan een mond die beweegt, het is niets.

Een scheur in een buik, een put zonder kruis,

ach levens zijn minder dan puin.

Wat men spreekt en beweert, alles voedt

slechts mijn oog, en de macht is aan mij, echter zij,

zij zijn niets dan een schreeuw, ik ben het die hen

bewegen of staan, zeggen en doodzwijgen doet.

En ik nu verzwijg hen.-Mijn Daewoo bij nacht

bedroefde mij bitter.-Een kop op tv,

de kop van een mens, het is niets. Het is niets

dan een kop, sluimerend, vol ongezegde

gedachten, ingewikkeld gelach.


ik heb een mijnschacht in mijn keel

ik val omlaag vanuit mijn kamer
zit als een pad
gevangen in een bel van steen

het is hier stil
zo stil dat ik mijn dromen hoor
ritselen als dode blad’ren

ik gil

ik heb een mijnschacht in mijn keel
een tong van scherp gesmeed metaal
en lagen gitzwart erts voor jaren

ik hak met felle korte slagen