Test
Download document

SUSTER BERTKEN


Die minne heeft een rosencrans
…..
Die minne heeft enen rosencrans,

Die leliën maken enen dans,

Si sijn gheciert van binnen,

Si treden an, si sweven an,

Nae hoghen eisch der minnen.

Der minnen glans is so ghedaen:

Die leliën bughen, si bliven staen;

Die minne wil hoghe risen;

Die leliën sweven in weelden nae,

Wie mach die minne volprisen?
…..


Ic was in mijn hoofkijn om cruyt gegaen
Een lyedeken

Ic was in mijn hoofkijn om cruyt gegaen;

Ic en vanter niet dan distel ende doorn staen.

Den distel ende den doorn die werp ick wt:

Ic soude gaerne planten ander cruyt.

Nu heb ic een gevonden dye gaerden can;

Hi wil die sorge gaerne nemen an.

Een boom was hooch gewassen in corter tijt;

Den cond ic wter aerden gebrengen nyet.

Dat hinder vanden bome mercte hi wael:

Hi toochen wter aerden aerden altemael.

Nu moet ic hem wesen onderdaen,

Oft hi en wil dat gaerden niet bestaen.

Mijn hoofken moet ic wien tot alre tijt;

Nochtans en can icks claer gehouden niet.

Hier in so moet ic zayen lelyen saet;

Dit moet ic vroech beginnen inder dageraet.

Als hi daer op laet dauwen, die minre mijn,

So sel dit saeyken schier becleven sijn.

Die lelien siet hi gaerne, die minre mijn,

Als si te rechte bloyen ende suver sijn.

Als die rode rosen daer onder staen,

So laet hi sinen sueten dau daer over gaen.

Als hi daer op laet schynen der sonnen schijn,

So verbliden alle die crachten der sielen mijn.

Jhesus is sijn name, die minre mijn;

Ic wil hem eewelic dienen ende sijn eygen sijn.

Sijn min heeft mi gegeven so hogen moet,

Dat ic niet meer en achte dit eertsche goet