Test
Download document

EMMENS, Jan


Vogel

De bomen kregen een betekenis

die zij nog zacht gebarend wilden weren,

maar 't noodlot was niet meer te keren:

een vogel streek klapwiekend in de wildernis

van takken neer en nu hij roerloos zit

(het licht wordt zo benauwend wit),

denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,

hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...

Hoe komt wie vliegt ooit tot bedaren,

en wie niet vliegt ooit van zijn plaats?