Test
Download document

KAVAFIS, K.P.


September 1903


At least let me now deceive myself with illusions

so as not to feel my empty life.

And yet I came so close so many times.

And yet how paralyzed I was, how cowardly;

why did I keep my lips sealed

while my empty life wept inside me,

my desires wore robes of mourning?

To have been so close so many times

to those sensual eyes, those lips,

to that body I dreamed of, loved.

To have been so close so many times.

Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard


Laat ik mezelf tenminste nu bedriegen met illusies,

opdat ik niet de leegte van mijn leven merk.

Zovele keren ben ik zo nabij geweest.

En hoe verlamd, hoe schuchter, was ik,

waarom hield ik mijn lippen op elkaar

terwijl mijn lege leven in mij weende

en mijn begeerte zwarte kleren droeg.

Zovele keren zo dicht bij te zijn geweest,

bij de ogen, bij de zinnelijke lippen,

bij het gedroomde, geliefde lichaam.

Zovele keren zo dicht bij te zijn geweest.

Vertaling: Hans WARREN en Mario MOLEGRAAF




December 1903


And if I cannot speak about my love—

if I do not talk about your hair, your lips, your eyes,

still your face that I keep within my heart,

the sound of your voice that I keep within my mind,

the days of September that rise in my dreams,

give shape and color to my words, my sentences,

whatever theme I touch, whatever thought I utter.

Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard


En als ik over mijn liefde niet kan spreken –

als ik niet praat over je haar, je lippen, je ogen,

geven toch jouw gezicht dat ik bewaar in mijn ziel,

de klank van je stem die ik bewaar in mijn geest,

de dagen van september die opdoemen in mijn dromen,

vorm en kleur aan mijn woorden en mijn zinnen,

op welk onderwerp ik ook inga, over welk denkbeeld ik ook spreek.

Vertaling: Hans WARREN en Mario MOLEGRAAF