Test
Download document

RESINK, G.J.


Djangir *

Zij dansen. Duizend dromen in één nacht.

De dromen van een licht bewogen leven:

Hoe men lief kan hebben; hoe men best zacht

Mag zijn, maar niet half-zacht; hoe men zich geven

Moet, maar nooit helemaal; hoe men wel beven

Kan van ontroering, doch, op vorm bedacht,

De hartstocht door een gouden huid moet zeven

Tot zweetglans, oogopslag en pradadracht.

Nu zullen dit voor mij wel dromen blijven.

Maar hier neemt één idee in vele lijven

Gestalten aan en winnen alle zinnen

Het van de zuiverste gedachtengangen:

Hier laat, in duizend dansposen gevangen,

De schoonheid zich bloot lijfelijk beminnen.

* Djangir: Dans uit Bali


Avonden

Over de heupen der grasheuvels vlijen

de avonden zich stil in de valleien

langs varens en water tussen de dijen

der dalen, zich languit rekkend in rijen

van de borsten der bergen tot de veie

voeteneinden in zee, transpirerend

van de meteorieten.


Versklaar

Als krabbesporen op het strand,

als vogeltrekken door de luchten,

als vissenkringen in het water,

als verste vonken van elk vuur

zo moeten ook gedichten zijn:

voortvluchtig in hun element