Test
Download document

ARENDS, Jan



Lieve Jacoba


Lieve Jacoba, het regent en de mensen slapen zo diep

En zijn de legende vergeten van God die de wereld schiep


Maar buiten staan geurende rozen en ik, ik zing voor de maan

Lieve Jacoba, het regent en straks moet de wereld vergaan


Ik zing van de maan voor mijn liefde, maar het regent de maan die is heen

Lieve Jacoba, weet jij hoe de maan in het donker verdween


De wind speelt een spel met mijn haren en de mensen slapen zo diep

Lieve Jacoba, het regent en mijn liefde gaat over in griep



IK SCHRIJF GEDICHTEN


Ik

schrijf gedichten

als dunne bomen.


Wie

kan zo mager

praten met de taal

als ik?


Misschien is mijn vader

gierig geweest

met het zaad.


Ik heb

hem nooit

gekend,

die man.


Ik heb

nooit

een echt woord gehoord

of het deed pijn.


Om pijn

te schrijven

heb je

weinig woorden

nodig.


Overgebleven gedicht


Ze heeft

lelijke benen

benen

maar

ze heeft laarzen

aan.

Ze heeft

te dikke billen

maar

ze heeft

een rijbroek

aan.

Ze heeft

te slappe borsten

maar

ze heeft

een zweep

in haar hand.

Ze is

prachtig.