Test
Download document

HAMSUN, Knut



Hunger
…..
I suffered no pain, my hunger had taken the edge off; instead I felt pleasantly empty, untouched by everything around me and happy to be unseen by all. I put my legs up on the bench and leaned back, the best way to feel the true well-being of seclusion. There wasn't a cloud in my mind, nor did I feel any discomfort, and I hadn't a single unfulfilled desire or craving as far as my thought could reach. I lay with open eyes in a state of utter absence from myself and felt deliciously out of it.

…..

Hoe het groeide

…..
Op een dag kwam de hulp. Ze liep lang heen en weer bovenaan de berghelling vóór ze zich dorst te vertonen. 't Werd avond eer ze ertoe komen kon; maar toen kwam ze - een groot meisje met bruine ogen, weelderig en grofgebouwd, met grote goede handen, met Lappenschoenen aan de voeten, ofschoon ze geen Lap was, en een kalfsleren zak op de rug. Ze was misschien niet zo jong meer, op zijn minst toch wel tegen de dertig.

Waar kon ze bang voor zijn? Ze groette en zei haastig: "Ik moest alleen maar over de bergen en daarom nam ik deze weg."

"Zo?" zei de man.

Hij verstond haar maar half; ze sprak onduidelijk en keerde bovendien nog 't gezicht af.

"Ja," zei ze. "En 't is zo ver."

"Ja," antwoordde hij. "Je moet dus over de bergen?"

"Ja."

"Wat moet je daar?"

"Daar woont mijn familie."

"Zo, woont je familie daar? Hoe heet je?"

"Inger. En hoe heet jij?"

"Isak."

"Zo, Isak. En woon jij hier?"

"Ja, hier woon ik, en ik heb het net zoals je hier ziet."

"Dat is nog zo kwaad niet," zei ze waarderend.

Hij was al een bolleboos in 't nadenken geworden en nu viel 't hem opeens in, dat ze wel eens met een bepaalde bedoeling gekomen zou kunnen zijn. Ja, dat ze pas gisteren van huis gegaan was en alleen maar hierheen had willen komen. Misschien had ze gehoord dat hij de hulp van een vrouw nodig had.

"Kom binnen en strek je benen." zei hij.

Ze gingen de hut binnen en aten van haar proviand en dronken van zijn geitenmelk; toen zette ze koffie, die ze in een varkensblaas bij zich had. Ze genoten van de koffie en gingen naar bed.

's Nachts begeerde hij haar en zij gaf toe.

De volgende morgen ging ze niet weg en die hele dag ook niet. Ze ging aan 't werk, melkte de geiten en schuurde de melkvaten met fijn zand en kreeg ze schoon. Ze ging nooit meer weg. Inger heette zij. Isak heette hij.

…..