Test
Download document

SMIT, Gabriël


Omschrijvingen van de liefste I


Je komt. Ik houd mijn adem in. Even

valt alles stil, auto’s zijn eeuwen

oud. Het uur is een eerste sneeuwen,

bijna dalend, bijna teruggedreven.


Samen weten wij wat niemand vermoeden

kan. Tussen ons beiden houden

onzichtbare stemmen een vertrouwde

doortocht open. Neuriënd behoeden


zij de zee voor terugval, blijven

van hart tot hart lang voor onze

geboorte hun verrukking slaan.


Nu ben je er. De wolken drijven

weer, de stad begint weer te bonzen.

Maar het neuriën houdt aan.


Motief
…..
De kleine klok, de grote nacht,
mijn leven en de eeuwigheid,
wat letters op papier gebracht:
een vreemde, dwaze ijdelheid.

En toch: de woorden die ik vind,
zij helpen en beschermen mij.
Verslonden door de nacht, de wind,
drijft alles hulpeloos voorbij,
…..


Advent

Bijna gaat het misten: de mensen bewegen

snel en onrustig in zichzelf verdiept;

het licht is traag, het houdt de stemmen tegen,

de wind hangt willoos in het grauw verschiet.

Wij raken langzaam los van alle dingen,

niets is er, dat ons nog verbergen kan,

wij zoeken overal herinneringen,

maar weten er de vruchteloosheid van,

tot alles uit ons hart is weggeslagen

en er niets over is, dat ons nog kent …

Dan, plotseling, begint een helder vragen,

voorzichtig eerst, wij zijn het licht ontwend,

maar onweerstaanbaar groeiend door de dagen,

zingend en stralend … want het is Advent!