Test
Download document

ANONIEM – Lanseloet van Denemerken


Lanseloet van Denemerken
…..
Lanseloet.

O Sanderijn, bider maghet Marie,

Dorperheit en leggic u niet te voren,

En es nu gheen wijf gheboren

Op eerde onder des hemels trone

Soe rike, soe mechtich no soe scone,

Die mi verhoghen mach dan ghi.

Och Sanderijn, en seldi mi

Laten dan in dit verdriet?

En sal uus mijns ontfermen niet,

Dat ic troest van u mochte ontfaen

Ende ghi met mi wout spelen gaen

Hier neder in dit groene dal,

Daer die voghelkine maken gescal

Ende die bloemen staen int groen,

Scone maghet, sonder mesdoen

Ende al sonder dorperheit?

Sanderijn

Her Lanseloet, hets dicke gheseit:

‘Bi lichte gheloven es die menege bedrogen,’

Dats seker waer en niet gheloghen,

Want hets menechweerf ghesien

Dat vrouwen oneerlijcheit ghescien,

Omdat si mans te verre betrouwen,

Dat hem namaels sere berouwen,

Als die saken waren ghesciet.

Ic en weten op eerde geboren niet,

Dien ic soe verre betrouwen soude,

Ginc ic met hem spelen te woude,

Hi en soude met mi doen sijn gherief.

…..
Lanseloet

Daertoe hebbic u te lief,

Sanderijn, wel scone wijf,

Dat ic onteren soude u lijf.

Scone maget, al hadicx die macht,

Alsoe en was ic niet bedacht,

Dat ic u doen soude enege scande.

Al haddic u in vremden lande,

Sanderijn uutvercoren,

Ic soude u dbroet bidden te voren,

Eer ic u hongher hebben liet.

Bi ridderscape, ic en mesdade u niet,

Sanderijn, jeghen uwen danc.
…..

Sanderijn

Nu ga wi dan in dese warande,

Her ridder, spreken alluttelkijn,

Ende verstaet die redene mijn;

Dies biddic u, hoghe geboren baroen.

Ane siet desen boem scone ende groen,

Hoe wel dat hi ghebloyet staet.

Sinen edelen roke, hi doer gaet

Al omme desen bogaert al.

Hi staet in soe soeten dal,

Dat hi van rechte bloyen moet.

Hi es soe edel ende soe soet,

Dat hi versiert al desen bogaert.

Quaeme nu een valcke van hogher aert

Ghevloghen op desen boem ende daelde,

Ende ene bloeme daer af haelde,

Ende daer na nemmermeer neghene,

Noch noit en haelde meer dan ene,

Soudi den boem daer omme haten

Ende te copene daer omme laten?

Dat biddic u, dat ghi mi segt,

Ende die rechte waerheit sprect,

Edel ridder, in hovescher tale. Sanderijn

Die ridder

Scone wijf, ic versta u wale.

Ene bloeme dat en es niet,

En esser nemmeer toe ghesciet;

Daer omme en salic den boem niet haten

Noch te copene daer omme laten,

Want hi es soe scone ghedaen.

Ic sie daer op soe meneghe bloeme staen

Met groten hopen sonder ghetal,

Daer edel vrucht af comen sal,

Op dat god ghedoghen wille.

Nu ewelijc hier af een ghestille,

Ende comt met mi, wel scone wijf.
…..