Test
Download document

LONG, Robert


Vanmorgen Vloog Ze Nog

Vanmorgen vloog ze nog
Zo onbelemmerd en gracieus
En zo verheven
Zo'n sierlijk wezentje
't Was geschapen om te zweven
Niet om te sterven door 'n zinloos stukje lood
Uit 't geweer van een paar lompe idioten
Die zachte veertjes
Stukgeschoten
Dood

Vanmorgen vloog ze nog

Wat moet dat
heerlijk zijn
Wat
Om te verwoorden
wat je voelt
Hm-hm
Te kunnen
schrijven
Dat is ook
heerlijk
Oh wat benijd ik u
Mag ik nog even bij u
blijven
Wat mij betreft blijft
u bij mij vanaf vandaag
Ik zou de allermooiste
boeken voor u schrijven
En ook gedichten
Mag ik blijven
Graag

Wat moet dat heerlijk zijn Wat moet dat heerlijk zijn

Vanmorgen vloog ze nog
Zoals een meeuw soms op de wind
Zonder bevelen
De vleugels wijdgespreid
Op eigen kracht
De mens ontstegen
En dan een knal en verder niets
Niet eens een schreeuw
Daar ligt ze hulpeloos nog trillend met haar poten
Stervende vogel, aangeschoten meeuw

Vanmorgen vloog ze nog

Hij kan niet zonder mij
Hij heeft me nodig
Onopvallend
Alle dagen
Hij wil me om zich heen
Al zou hij dat nooit aan me
vragen
Het moet zo zijn
Het is misschien de wil van
God
En luidt de opdracht
Wees voortaan uw broeder's
hoeder
Wees z'n verzorgster
Wees z'n moeder
't Is ons lot
Hij kan niet zonder mij

Wat moet dat heerlijk zijn Wat moet dat heerlijk zijn

Vanmorgen vloog ze nog

Hij kan niet zonder mij



Afscheid

Jij zit tegenover mij en kijkt me aan

En vertelt me dat de vlam is uitgegaan

Omdat ik niet deed wat jij wel van me wou

Niet de dingen zei die jij graag horen zou

Je verwijt me dat ik jou nooit echt begreep

Omdat ik niet met jouw favorieten dweep

Ik weet dat je mooi en welgeschapen bent

Maar de buitenkant daar raak je aan gewend

Nu heb jij de glans nog van de jeugd

En je vind dat ik dat zien moet als een deugd

Maar na de lente raakt een boom z'n bloesem kwijt

En een mens z'n schoonheid na verloop van tijd

Ik heb je zonder dat je 't wist geobserveerd

En na weken heb ik langzaamaan geleerd

Dat je ondanks dat je zoveel mensen kent

Net als ik soms toch ontzettend eenzaam bent

Luister even naar wat ik je zeggen wou

Voordat ik het straks dan toch weer voor me hou

Ik weet niet of het er voor jou nog wel toe doet

Misschien kennen wij elkaar wel niet zo goed

Dat je weggaat is je recht, maar wees niet kwaad

Weet dat jij een grote leegte achterlaat

'T doet me meer dan ik je zeggen kan verdriet

Ik zal je missen, ook al denk je dan van niet

Als je tijd hebt, sta nog even bij me stil

Omdat ik een soort van foto maken wil

Die geëetst wordt door een scherp gepunte stift

En jouw beeld voor altijd in mijn hersens grift

Zodat later als ik oud zal zijn en traag

Maar het leven beter doorheb dan vandaag

Ik m'n ogen sluit en oproep uit m'n geest

Jouw portret, zoals je vroeger bent geweest

Nou, vaarwel m'n lief, 't gaat je verder goed

Ik weet zelf nog niet hoe ik nu verder moet

Kom weer terug wanneer je honger hebt of pijn

De stad is groot genoeg om eenzaam in te zijn