Test
Download document

KAL, Jan


Thuisloze

hij leeft zijn dagen stuk voor stuk, losbladig,
hij doet niet iets gerichts in een beroep,
hij ziet geen toekomst, hoort niet bij een groep,
heeft voor de dag van morgen niets voorradig.

hij loopt maar wat te lopen langs de stoep.
de meesten kijken langs hem, ongenadig.
wel zijn eerwaarde zusters hem weldadig,
en heilsoldaten, met het Woord en soep.

wie hem wat geeft die is zijn kameraad.
het gaat er in, als water in een spons,
waarmee God na lang wachten hem bedenkt.

Zijn komst is zeker als de dageraad,
zoals de regen komt hij toe naar ons,
als late regen die het land doordrenkt.


Mont Ventoux

dichten is fietsen op de Mont Ventoux,
waar Tommy Simpson nog is overleden.
onder zo tragiese omstandigheden
werd hier de wereldkampioen doodmoe.

op deze col zijn velen losgereden,
eerste categorie, sindsdien tabu.
het ruikt naar dennegeur, Sunsilk Shampoo,
die je wel nodig hebt, eenmaal beneden.

alles is onuitsprekelijk vermoeiend,
de Mont Ventoux opfietsen wel heel erg,
waarvoor ook geldt: bezint eer gij begint.

toch haal ik, ook al is de hitte schroeiend,
de top van deze winderige berg:
ijdelheid en het najagen van wind.


Herfststemming

De herfstbloemen verliezen hun aromen;

Het is verrotting wat de klok nu slaat.

Vanaf de grond, waar hemelwater staat,

Stijgt grondlucht op. De regen blijft maar stromen.

Niets is er tegen dit verval dat baat.

Elk blaadje dat nog vastzit aan de bomen

Kan voor de sprong in ’t duister nog wat schromen,

Maar moet er aan geloven, vroeg of laat.

Dan zal de bladerveegmachine komen

Het reusachtige stofzuigapparaat

Waarin de kleddertroep wordt meegenomen.

Alles wordt weer ontbonden tot atomen.

Het regent en mijn laatste kwartje gaat

In de versnaperingenautomaat.


ELLEN
…...
Terwijl je van je krankheden genas,

waar ik me nu niet langer mee bemoei,

ben je gestorven, midden in je groei,

zoals de dominee op 't kerkhof las.

De sterveling - zijn dagen zijn als gras;

een bloempje op het veld, zo is zijn bloei;

verdwenen, als de wind erover woei;

haar eigen plek weet niet meer wie zij was.
….