Test
Download document

TRANSTRÖMER, Tomas


De herinneringen zien mij

Een junimorgen als het te vroeg is
om te ontwaken en te laat om weer in te slapen.

Ik moet eruit, het groen in dat vol zit met
herinneringen, zij volgen mij met hun blik.

Ze zijn onzichtbaar, ze smelten totaal
samen met hun achtergrond, perfecte kameleons.

Ze zijn zo dichtbij dat ik ze hoor ademen
hoewel de vogelzang oorverdovend is.



Kyrie

At times my life suddenly opens its eyes in the dark.

A feeling of masses of people pushing blindly

through the streets, excitedly, toward some miracle,

while I remain here and no one sees me.

It is like the child who falls asleep in terror

listening to the heavy thumps of his heart.

For a long, long time till morning puts his light in the locks

and the doors of darkness open.


Kyrie

Soms sloeg mijn leven zijn ogen op.

Een gevoel alsof volksmassa’s blind en onrustig

door de straten trokken op weg naar een wonder,

terwijl ikzelf onzichtbaar blijf staan.

Als het kind dat doodsbang in slaap valt

luisterend naar de zware stappen van zijn hart.

Lang, lang tot de ochtend zijn stralen in de sloten steekt

En de deuren van het donker opengaan.



Storm

Plotseling stuit de wandelaar hier op de oude
reuzeneik, als een versteende eland met een
onmetelijk gewei staat hij voor de zwartgroene vesting
                                            van de septemberzee.

Noorderstorm. Tijd waarin de trossen lijsterbessen
rijpen. Wakker in het donker hoor je de
sterrenbeelden stampen in hun stallen
                                            hoog boven de boom.



The Couple

They switch off the light and its white shade
glimmers for a moment before dissolving
like a tablet in a glass of darkness. Then up.
The hotel walls rise into the black sky.

The movements of love have settled, and they sleep
but their most secret thoughts meet as when
two colors meet and flow into each other
on the wet paper of a schoolboy’s painting.

It is dark and silent. But the town has pulled closer
tonight. With quenched windows. The houses have approached.
They stand close up in a throng, waiting,
a crowd whose faces have no expressions.

Translation by Robin Fulton


Het paar

Zij knippen de lamp uit en de witte kap
glinstert een ogenblik voordat hij oplost
als een tablet in een glas duisternis. En dan opstijgt.
De hotelmuren rijzen in het hemelduister omhoog.

De bewegingen van de liefde zijn weggeëbd en zij slapen
maar hun geheimste gedachten ontmoeten elkaar
zoals twee kleuren elkaar ontmoeten en ineenvloeien
op het vochtige papier van een schooljongensaquarel.

Het is donker en stil. Maar de stad is vannacht
opgerukt. Met gedoofde ramen. De huizen kwamen.
Heel dichtbij staan zij opeengepakt te wachten,
een volksmassa met uitdrukkingsloze gezichten.

Vertaling : J. Bernlef