Test
Download document

STAAL, Ede


Credo- Mijn Bestaan


Ik vraag het de wind maar die verstaat mij niet,

Ik vraag het de zee zij zingt haar eigen lied,

Geef me de nacht dan heb ik onderdak,

Daarom, daarom zing ik.


Ik zie de vogels tegen de avondlucht,

Ik denk mijn leven in een vogelvlucht,

Geef me de nacht dan heb ik onderdak,

Daarom, daarom zing ik.


Ik weet, er is een tijd van komen,

en ook een tijd van gaan,

En alles wat daar tussen ligt,

ja, dat is mijn bestaan.


Voor de één duurt het leven veel te kort,

Voor de ander veel te lang,

De één is blij dat het zover is,

En de ander die is bang


Ik mis hen die niet meer bij me zijn,

Het wordt kouder om me heen,

En in mijn menselijkheid vraag ik me af,

waarom zo jong, zo gauw?


Soms voel ik me gelukkig,

Dan hang ik aan mijn bestaan,

Dan zing ik met de vogels mee,

Dan praat ik tegen de maan.


Dan zijn we met z'n beiden,

Ik zet alle klokken stil,

En ik verneuk mezelf dan weer,

Want ik weet dat dat niet wil.


Het geluk lijkt soms heel dichtbij,

Dan meen ik dat het er is,

En in mijn eigenwijsheid,

Dan grijp ik altijd mis, mis, mis...