BROCKMANS, Hans

200 jaar filiaal: De Franse greep op de Vlaamse economie

…..
Arnoud de Meyer, …, “de Fransen kennen slechts één referentiepunt: Duitsland. Ze zijn door Duitsland gebiologeerd, gehypnotiseerd zoals een konijn door een slang. Het s de reden waarom Frankrijk België economisch wil inpalmen. Tot 1989 waren Frankrijk en Duitsland even sterk in malthusiaanse termen. Toen kregen de Duitsers er plots 15 miljoen Oost-Duitsers bij. Om deze gewichtstoename te compenseren moeten de Fransen België economisch domineren. Ik zag ooit een document van het ministerie van Economische Zaken waarin dit als axioma werd verkondigd. Er is dus duidelijk sprake van een geconcerteerde actie. Via de Belgische uitvalsbasis trachten de Fransen het evenwicht terug te herstellen.’

…..
Pierre van Haute: “Frankrijk heeft van Europa een concept dat niet echt de belangen van de buren dient, …, ‘Hoewel het daartoe de middelen ontbeert, wil Frankrijk het continent leiden. Om zijn gebrek aan middelen te compenseren, heeft Frankrijk een een cliênteel van kleine landen rond zich verzameld, die het moeten helpen zijn stem in het concert der naties te versterken. Deze door Frankrijk geleide gemeenschap (bestaat) op basis van taal en cultuur. (…) Helaas laten de Belgische Franstaligen zich door Frankrijk op sleeptouw nemen.”

…..
En Frère? Die had vooral oog voor de commercialisering van de staalproducten via FBC. Enkel onder de voorwaarde dat hij de handel van héél de nieuwe onderneming bij FBC kon onderbrengen wilde hij de Karolingse staalfabrieken koppelen aan de Luikse. Het drietal ging in de kerstvakantie van 1980 uiteindelijk, elk om specifieke motieven, akkoord met de fusie.

Volgens een cynische Paul vanden Boeynants ging “die club” (rond Charlier) er van uit “dat door die fusie zulke industriële, syndicale, politieke macht werd opgebouwd dat geen enkele regering het zou aandurven daar tegen in te gaan.” De ondertoon was; “als ge ons niet geeft wat wij vragen, dan slaan we de boel aan stukken.”

Maar, verklaarde André Cools in die dagen; “De knoop ligt bij Willy. Zonder hem staan we nergens.”

Willy Claes, terug van een kerstvakantietrip, voelde zich in de hoek gedrumd. Zijn njet tegen het drietal zou leiden tot “politieke ongelukken met het kabinet,” verklaarde hij. Het was een politieke must om de fusie goed te keuren.

…..