JONGSTRA, Atte

Aan open zee

…..
… door de prehistorische ijsmassa gepolijst tot asymmetrische maar bevallige rondingen, als van een mooie vrouw op leeftijd van wie het vlees reeds wijkt en het beeld ontstaat van zand dat zich zachtjes plooit over onverzettelijke structuren. Vilhelm keek aan tegen de zuidzijde. Alle slijpsel van het glaciale beeldhouwwerk was door het schuivende gletsjerijs over de hoogste punt geduwd en bood hier een ruïneuze aanblik. Schuin oplopende granietlagen vol verscheurd gesteente, getande spleten, kammen, zagen, gruwelijke rafelranden met losse brokken en keien bezaaid. Boven op dit alles, met de wortelpunten in de weinige aarde, een platte graskuif, overhuifd door een wolk van alk-, zeekoet- en zilvermeeuwgefladder.

…..