Download document
ROBBEN, Jaap
Zullen we een bos beginnen ?
Graaf een kuil
en plant je boom
voorzichtig
naast de mijne.
Kunnen ze elkaar
uit de wind houden
als het stormt
of in de middagzon
samen zwijgen.
En als ze 's avonds
door de wimpers
van hun twijgen
naar elkaar kijken
beginnen ze al
op een bos te lijken.
Meneer
Oma kent mijn naam niet meer
vroeger spiekte ze nog
op het briefje
naast haar telefoon
verwisselde mij met mijn
vader, broer of oom.
Maar als ik nu
haar kamer binnenkom
met de klink nog
in de hand
zegt ze “Dag….
meneer.”
Oma kent
mijn naam niet meer
Kwukel
Ik ben niet bijzonder,
daar ben ik aan gewend.
Ik kan geen truc
die niemand kent.
In de stilte van mijn hoofd
bewaar ik geen geheim
dat mij de moeite maakt.
Voor mij bestaat zelfs geen recept
omdat mijn vlees naar lucht en water smaakt.
Misschien moet ik maar hopen
dat een mensenhand na duizend jaar
een paar botjes van me vindt en zegt:
‘Ik weet niet wat het is geweest,
maar dit was zo te zien
een heel bijzonder beest.’
.
You may also like … herfstig vlaanderen de vogels en de waanzin trekken over wij slaan hoop en deuren dicht en werpen mist en medelij van ons kleren af. de kwade klanken glimmen in ons kelen als behaarde ratten een groen gevaar. maar de boeren roken pijpen dood met open ogen. Litanie onder ons, 2 Plant … ― Willy ROGGEMAN Continue reading › Begraven kusje Ik heb vannacht toen jij sliep stil een kusje begraven twee voet diep In jouw tuintje op een plekje in de warme zon bij het hekje Ik hoop dat met veel zorgen tijd en wat geduld op een morgen Mijn begraven kusje flink zal groeien en tot onze liefde uit kan bloeien … ― Paul OPDAM Continue reading › Foute Keuze Mijn naam is Auke Siebe Dirk Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt Koos voor een verkeerd leger Met verkeerde idealen Vluchtte voor de armoede Hoopte op een beter leven Geen weg meer terug Als een keuze is gemaakt … ― Auke DE LEEUW Continue reading › Deventer Deventer. De schilder heeft zijn huis om in en uit te gaan. Zijn wereld is een wandeling, langs IJssel, marktplein en het oude Bergkwartier, dagelijks te herhalen. Een woede ligt erin besloten, monotoon; de kop van vrijheid, nauwe straten, steeds dichterbij. Hij stuwt … ― Nico SLOTHOUWER Continue reading › herken jezelf Met zilveren blik pel ik schillen van wie zich spiegelt in mij, graaf mollentunnels naar wat onderhuids broeit. Soms glimlach, soms grijnslach soms wijs, soms nar. Dag mens, dag blijvend raadsel. Wormgat tijd Wormgat tijd dat flappert in de wind, pagina’s dwalen vooruit … ― Jacques HOSTE Continue reading ›