Download document
ROBBEN, Jaap
Zullen we een bos beginnen ?
Graaf een kuil
en plant je boom
voorzichtig
naast de mijne.
Kunnen ze elkaar
uit de wind houden
als het stormt
of in de middagzon
samen zwijgen.
En als ze 's avonds
door de wimpers
van hun twijgen
naar elkaar kijken
beginnen ze al
op een bos te lijken.
Meneer
Oma kent mijn naam niet meer
vroeger spiekte ze nog
op het briefje
naast haar telefoon
verwisselde mij met mijn
vader, broer of oom.
Maar als ik nu
haar kamer binnenkom
met de klink nog
in de hand
zegt ze “Dag….
meneer.”
Oma kent
mijn naam niet meer
Kwukel
Ik ben niet bijzonder,
daar ben ik aan gewend.
Ik kan geen truc
die niemand kent.
In de stilte van mijn hoofd
bewaar ik geen geheim
dat mij de moeite maakt.
Voor mij bestaat zelfs geen recept
omdat mijn vlees naar lucht en water smaakt.
Misschien moet ik maar hopen
dat een mensenhand na duizend jaar
een paar botjes van me vindt en zegt:
‘Ik weet niet wat het is geweest,
maar dit was zo te zien
een heel bijzonder beest.’
.
You may also like … Laatste opdracht Je verliest me, mijn liefste, verliest me, zoals een vrouw in de weer met de was haar gouden ring verliest. Je zult me zoeken in het schuim van woorden, ogen en gezichten, maar ik zal blinken ergens op een vreemde plek. Je verliest me, mijn liefste, verliest me … ― Maja PANAJOTOVA Continue reading › ( « Petertje », = Petronella JASPERS) Wiegeliedje ….. Ga nu maar slapen in de mantel van de nacht, ik zal vanavond hele zachte sloffen dragen, want elke droom is een omlijsting van de dagen, een mooie droom, een mooie lijst, een mooie dag, die ik niet storen mag, die ik niet storen … ― Peter ("Petertje") JASPERS Continue reading › D E W ISSELWACHTER ‘n Man. Hij bukt. Hij grijpt. Hij wringt. ‘n Man. Hij fluit. Het botst. Het wringt. ‘n Man. Hij fluit. Het kraakt. Het klinkt. ‘n Man. Hij fluit. Hij leeft. Hij zingt. ‘n Man. Hij ’s vuil. Hij ‘s grauw. Hij ‘s zwart. ‘n Man. Hij ‘s krom. Zijn hand Is hard. ‘n Man. Hij … ― Antony KOK Continue reading › Kaal licht van kilte puur gelaagde helderheid klank die zuinig en vol ruimte in de weerklank van zijn tegels naar onthechting slijt, schuur mij uit ontruim mijn spraak verwijder mij in u Schrijven Wegnemen, schrijven is wegnemen, waardoor ik enkel nog een baksteenrode bloempot op het … ― Roland JOORIS Continue reading › Annabel Iemand zei: Dit is Annabel. Ze moet nog naar het station. Neem jij de wagen, dan haalt ze het wel. Ik zei: Dat is goed, en ik, zo stom als ik kon. We kwamen aan bij een leeg perron, en ik zei: Het zit je niet mee. Heel in de verte ging de laatste wagon, en Annabel zei … ― Herman Pieter DE BOER Continue reading ›