Download document
ROBBEN, Jaap
Zullen we een bos beginnen ?
Graaf een kuil
en plant je boom
voorzichtig
naast de mijne.
Kunnen ze elkaar
uit de wind houden
als het stormt
of in de middagzon
samen zwijgen.
En als ze 's avonds
door de wimpers
van hun twijgen
naar elkaar kijken
beginnen ze al
op een bos te lijken.
Meneer
Oma kent mijn naam niet meer
vroeger spiekte ze nog
op het briefje
naast haar telefoon
verwisselde mij met mijn
vader, broer of oom.
Maar als ik nu
haar kamer binnenkom
met de klink nog
in de hand
zegt ze “Dag….
meneer.”
Oma kent
mijn naam niet meer
Kwukel
Ik ben niet bijzonder,
daar ben ik aan gewend.
Ik kan geen truc
die niemand kent.
In de stilte van mijn hoofd
bewaar ik geen geheim
dat mij de moeite maakt.
Voor mij bestaat zelfs geen recept
omdat mijn vlees naar lucht en water smaakt.
Misschien moet ik maar hopen
dat een mensenhand na duizend jaar
een paar botjes van me vindt en zegt:
‘Ik weet niet wat het is geweest,
maar dit was zo te zien
een heel bijzonder beest.’
.
You may also like … Genesis In het begin was het schetsboek, wit hoekig gat in het heelal van de huiskamer. Angst voor het grote, plezier in het kleine leidden het potlood. Zon en maan verschenen altijd als eersten, in de hemel van het vel zoekend naar hun vorm. Schepping in een notendop. Onbeholpen, maar … ― Bas ROMPA Continue reading › Alleen Alleen te zijn in deze tuin … Ik heb gezocht in elke bloem. Alleen te zijn in deze tuin … Ik volgde ieder spoor en pad. Geen lichtelf met een fluitbazuin. Geen luchtdans, op geen enkel blad. Volstrekt alleen Met plant en dier en steen. Zo wil ik voor je Zo wil ik voor je … ― Henk VAN OORT Continue reading › Oorvijg uit de hemel Krijg een oorvijg uit de hemel. Voel of ik overal nog heel ben. Of mijn haren in brand staan. Of mijn ziel ergens zweeft. Een vogel vliegt ondersteboven over de wolken in het water waar ik aandachtig naar staar. De dobber houdt zijn adem in. Een schicht van staal … ― Jacobus BOS Continue reading › Rotterdam Huizen hoog, een grijze mast Het wakend oog op ons gericht Zo schoon, 't beeld van deze stad Alsof zij van binnenuit wordt verlicht Een zwaan die rust, 't wiegen nimmer staakt Daar de god der zee bij haar zijn roes uitslaapt. Rotterdam, gestolen schat Rotterdam, stad … ― Frederique SPIGT Continue reading › Paars ….. Zwijgen stelt niets voor, spreken is een plicht die zoveel groter is. De stem blijft een spier om op te warmen, waarop nog gewacht, wentel weg de steen, breng hem naar de stad, besta en zing en ga. ….. Mirakel ….. Wie zal zeggen wat ons beweegt. Is het de ziel die stroomt … ― Paul RIGOLLE Continue reading ›