Download document
ROBBEN, Jaap
Zullen we een bos beginnen ?
Graaf een kuil
en plant je boom
voorzichtig
naast de mijne.
Kunnen ze elkaar
uit de wind houden
als het stormt
of in de middagzon
samen zwijgen.
En als ze 's avonds
door de wimpers
van hun twijgen
naar elkaar kijken
beginnen ze al
op een bos te lijken.
Meneer
Oma kent mijn naam niet meer
vroeger spiekte ze nog
op het briefje
naast haar telefoon
verwisselde mij met mijn
vader, broer of oom.
Maar als ik nu
haar kamer binnenkom
met de klink nog
in de hand
zegt ze “Dag….
meneer.”
Oma kent
mijn naam niet meer
Kwukel
Ik ben niet bijzonder,
daar ben ik aan gewend.
Ik kan geen truc
die niemand kent.
In de stilte van mijn hoofd
bewaar ik geen geheim
dat mij de moeite maakt.
Voor mij bestaat zelfs geen recept
omdat mijn vlees naar lucht en water smaakt.
Misschien moet ik maar hopen
dat een mensenhand na duizend jaar
een paar botjes van me vindt en zegt:
‘Ik weet niet wat het is geweest,
maar dit was zo te zien
een heel bijzonder beest.’
.
You may also like … Parnas Dreun Dat ik een paradijs kon torsen, op mijn pennen, Ik bouwde een prieel van parels, en kristal, En cederde uw hof tot een oranje wal, Waarin Zephirus zou zijn Flora’s wagen mennen. Ik stak al ’t ijs in brand, en deed de zomer dansen Op klompen van robijn, langs … ― Willem VAN SWAANENBURG Continue reading › Onwezenlijk 2 Mocht je me uitnodigen op je feestje wat zal ik afwezig zijn. Ik zal menen dat je me uitnodigt omdat het hoort. Het zal me zo verwarren dat ik niet mezelf ben en niet weet wat ik moet zeggen, iets zeg wat niet ter zake doet iets wat het gesprek opbreekt en waarvoor … ― Marijke HANEGRAAF Continue reading › Dageraad Donkerte zonder contouren, een plein in gevloerde rust. Niets ingevuld, alles nog zonder kleur. Jonge sneeuw in weke afwachting van wat voetstappen. Vlokken als sneeuwvlinders dansend voor het raam. De zekerheid dat de eerste tram onderlangs glijdt, dat de wekker rinkelt … ― Méland LANGEVELD Continue reading › Als ik het boek niet had Als ik het boek niet had zou ik ánders leven. In de spiegels van het blad zie ik mijn gisteren. de nacht, het zeldzaam tedere van elk verleden dat niet vervaagt nu ik nog alles weet. Ik ken de plekken waar het landschap tot aan mijn voetzool plooit in veel … ― Jo GISEKIN Continue reading › Geteisterd door de vloekbre Mars, Ligt Zuid en Noord vaneen gespleten; Maar, kunstmin voert de dichtren dwars Door schutgevaarte en vestingketen, Weer bieden zij elkaar de hand, Als kindren van één vaderland In de onvervalste ziel door tijd noch lot verbasterd; Weer stuwen zij naar … ― Maria DOOLAEGHE Continue reading ›