Test
Download document

VERRIEST, Hugo



De vlaamse tale is wonderzoet


De vlaamse tale is wonderzoet
voor die heur geen geweld en doet,
maar rusten laat in 't herte, alwaar
ze onmondig leefde en sliep tegaar,
tot dat ze, eens wakker, vrij en vrank
te monde uit, gaat heur vrije gang.
Wat verruwprachtig hoortoneel,
wat zielverrukkend zingestreel
o vlaamse tale uw kunst ontplooit,
wanneer zij 't al vol leven strooit
en vol 't onzegbaar schoon-zijn, dat
lijk wolken wierooks welt
uit uw zoet wierookvat!



Bij het kasteel te Rumbeke


De bomen stonden pal en stil, en dronken loverlavend,

met open lippen in de lucht, ’t verkoelen van de avond.

’t Zijn linden wijdgetakt, die staan in brede halve ronde,

hun groene kleed van brede blaân hing slepende ten gronde


en strekte tot aan ’t water dat, van d’hete zon nog smachtend,

daar dromend in de schaduw lag, naar frisse winden wachtend.

’t Lag stille rustend, maar ontwaakt en monkelend het streelde

vol liefde in ’t diepe spiegelend hart, de hoge lindenbeelden.


En de avond duurde. Onmerkbaar rees het zwijgend, zwijgend donker,

met koeler lucht en zwarte nacht en helder stergeflonker.

De linden schenen bij het oud kasteel getrouw te waken.

In ’t water diep, en boven hoog, zag ik de sterren blaken.