Download document


Ode 44

Last night, as half asleep I dreaming lay,

    Half naked came she in her little shift,

         With tilted glass, and verses on her lips;

Narcissus-eyes all shining for the fray,

         Filled full of frolic to her wine-red lips,

         Warm as a dewy rose, sudden she slips

    Into my bed – just in her little shift.

Said she, half naked, half asleep, half heard,

With a soft sigh betwixt each lazy word,

‘Oh my old lover, do you sleep or wake!’

And instant I sat upright for her sake,

And drank whatever wine she poured for me –

Wine of the tavern, or vintage it might be

Of Heaven’s own vine: he surely were a churl

Who refused wine poured out by such a girl,

A double traitor he to wine and love.

Go to, thou puritan! the gods above

Ordained this wine for us, but not for thee;

Drunkards we are by a divine decree,

Yea, by the special privilege of heaven

Foredoomed to drink and foreordained forgiven.

Ah! HAFIZ, you are not the only man

    Who promised penitence and broke down after;

For who can keep so hard a promise, man,

    With wine and woman brimming o’er with laughter!

O knotted locks, filled like a flower with scent,

How have you ravished this poor penitent!

Translation Richard Le Gallienne

Ghazal 1

O beautiful wine-bearer, bring forth the cup and put it to my lips

Path of love seemed easy at first, what came was many hardships.

With its perfume, the morning breeze unlocks those beautiful locks

The curl of those dark ringlets, many hearts to shreds strips.

In the house of my Beloved, how can I enjoy the feast

Since the church bells call the call that for pilgrimage equips.

With wine color your robe, one of the old Magi’s best tips

Trust in this traveler’s tips, who knows of many paths and trips.

The dark midnight, fearful waves, and the tempestuous whirlpool

How can he know of our state, while ports house his unladen ships.

I followed my own path of love, and now I am in bad repute

How can a secret remain veiled, if from every tongue it drips?

If His presence you seek, Hafiz, then why yourself eclipse?

Stick to the One you know, let go of imaginary trips.

Ghazal 2

Wijn, o Schenker! dat hemelse goed, breng hier!

Die vloeiende vlammen, die vlammende vloed, breng hier!

Wijn, die het hert verheugt en de geest verrukt,

Die alle wee vergeten, belachen doet, breng hier!

Wijn, die vonkelt en flonkert, gelijk de dauw

In de kelk der bloemen bij morgengloed, breng hier!

Ik ben een bie; men geve mij bloemen - glazen,

Dat ik er slurpe de honig zoet, breng hier!

Daar springt de kurk, daar klokkelt de fles;

Hij speelt, hij spartelt... met spoed, breng hier!

Ha, du mijn wonne, hoe lachs du mij toe, mijn zonne,

Mijn vreugd, mijn geneucht, wees gegroet, breng hier!

Dat rilt mij door de aderen, dat warmt mij de borst,

Dat geeft mij kracht en leeuwenmoed, breng hier!

Schijn ik een dronkene reeds? - Haastig, nog meer;

De leeuw heeft geproefd der druiven bloed, breng hier!

Een, twee lekkere flessen! ik wil niet

Gelijken de nuchtere mensengebroed', breng hier!


Gahzal 3

That beautiful Shirazi Turk, took control and my heart stole,
I'll give Samarkand & Bukhara, for her Hindu beauty mole.
O wine-bearer bring me wine, such wine not found in Heavens
By running brooks,  in flowery fields, spend your days and stroll.
Alas, these sweet gypsy clowns, these agitators of our town
Took the patience of my heart, like looting Turks take their toll.
Such unfinished love as ours, the Beloved has no need,
For the Perfect Beauty, frills and adornments play no role.
I came to know Joseph's goodness, that daily would increase
Even the chaste Mistress succumbed to the love she would extol.
Whether profane or even cursed, I'll reply only in praise
Sweetness of tongue and the lips, even bitterness would enthrall.
Heed the advice of the wise, make your most endeared goal,
The fortunate blessed youth, listen to the old wise soul.
Tell tales of song and wine, seek not secrets of the world,
None has found and no-one will, knowledge leaves this riddle whole.
You composed poems and sang, Hafiz, you spent your days well
Venus wedded to your songs, in the firmaments' inverted bowl.


Die beeldschone Turkse uit Shirazi

Nam de touwtjes in handen en stal mijn hart;

Ik geef Samarkand en Bokhara voor die

Hindoe schoonheidsvlek waar ze mij steeds mee tart.


Ghazal 11

O wine-bearer brighten my cup with the wine
O minstrel say good fortune is now mine.
The face of my Beloved is reflected in my cup
Little you know why with wine, I always myself align.
Eternal is the one whose heart has awakened to Love
This is how Eternal Records my life define.
So proud are the tall beauties of the world
Outshines all the others this handsome spruce of mine.
O breeze if by chance you pass through friendly gardens
From me to my Beloved, please give a sign;
Ask why you choose to forget my name?
Will come the one to whom an audience you decline.
Intoxication pleases my Beloved and my Lord
To the wine, they would assign, my life's design.
What if on Judgment Day, no favor would be gained
From eating bread and leaving a forbidden water so fine?
Hafiz, let a tear drop or two leave your eyes,
May we ensnare the Bird of Union, divine.
The sea of the skies and the gondola of the moon
With the grace of the Master, radiantly shine.

O wijndrager, verblijdt mijn kelk met wijn, gezwind!

O minstreel, breng me het lot, mij goed gezind.

Het aangezicht van mijn Geliefde flonkert in mijn kelk,

Je kunt haast niet bevatten waarom ik de wijn omhels.

Eeuwig leeft hij wiens hart voor de Liefde is ontwaakt

Zo zullen de Eeuwigheidsboeken mijn balans hebben opgemaakt.

Ghazal 46:

Praat me niet van de schande

Waarop mijn roem zal rusten

Want roem en hoge banen

Veracht ik, en hak ik aan spanen.
Stort uit, O Heer, over mij

Uit de wolken van Uw leidende Genade

De regen van Vergiffenis

Die immer rapper spat op mijn graf

Alvorens ik, als het stof op de wind van koren tot kaf

Oprijs en wegvlied, de kennis der mensen voorbij.

Wanneer Uw gezegende voeten

Zich wenden tot mijn graf

Zult U mij wijn en de luit

In de hand brengen.

Uw stem zal schallen door

De plooien van mijn lijkgewaad

En ik zal oprijzen en naar

Uw minstreelpijpen dansen.

Ghazal 47

Wie eenmaal zijn weg vond naar de steeg van de kroeg

Zou wel dwaas zijn als hij naar een ander vroeg.

Het Lot kroont geen drinker met dronkenschap

Behalve de geluksvogel aangeschoten door de hoogste roes.

Wie eenmaal zijn weg vindt tot de deur van de kroeg

Ziet door de gulheid der wijn het tempelgeheim ontsloten.

Wie nu doorgrondt het geheim van die wijn

Vindt het verborgene in het stof onzer zolen.
Van God heb ik zoveel geleerd

Dat ik me niet langer meer

Beschouw als een Christen, een Hindoe,

een Moslim, een Boeddhist of een Jood.

De Waarheid heeft zoveel genereus met me gedeeld

Dat ik mij niet langer meer

Beschouw als een man, een vrouw, een engel

Of zelfs een ziel zo naakt.

De Liefde is zo hecht met Hafiz bevriend geraakt

Dat zij tot as is vergaan en mij heeft bevrijd

Van iedere notie en voorstelling

Waarmee mijn geest zich ooit heeft vermeid. [
Ben ik een zondaar of een heilige,

Wat mag het zijn?

Hafiz bewaart het geheim van zijn eigen

Mysterie in dit refrein ...