Test
Download document

VAN BOENDAELE, Jan



Brabantsche yeesten


Van den stride te Bovines.

Dat VIII Capittel.

…..
Int naeste jaer, na dat die dinc

Heinrike aldus verghinc,

Quam keiser Otto, te waren,

Neder tote Tricht ghevaren,

Ende nam te wive, hore ic lien,

Hertoghe Heinrics dochter Marien;

Ende Otte ende Heinric, tien stonden,

Worden met vrientscappen sere onderbonden,

Ende worden oec alsoe beraden,

Dat si staen wouden te staden

Van Vlaendren den grave Ferrant;

Want die coninc van Enghelant

Hads hem ghebeden, vriendelike.

Ieghen den coninc van Vrancrike

Quam doen die grave Ferrant,

Met al der hulpen dien hi vant,

Tenen stride van groter pinen,

Bi der brugghe van Bovinen,

Daer die coninc, sonder waen,

Dese vier graven heeft ghevaen

Van Vlaendren, van Bonen, van Hollant,

Ende des conincs broeder van Enghelant.

Keiser Otte, die grote here,

Ende Heinric hertoghe, sijn swere,

Hilden hem, onder hen tween,

Met haren volke soe vaste in een,

Dat si bleven onghevaen,

Ende den coninc sijn ontgaen.

Twelfhondert ende xiiij doen

Screefmen dat carnatioen,

Ende Heinric hadde doen, alsmen leest,

Dertich jaer hertoghe gheweest;

Ende hier na, over vier jaer,

Wart die soene ghemaect claer

Tusschen Heinrike ende bisschop Hughen.

Dus hore ic den boeken tughen.

…..


Der Leken Spiegel

…..
‘Ghesellen, seker, ghi segt waer:

Doe ic sach mit minen oghen

Dat beide u gheesten vloghen,

Deen ten hemel, dander ter hellen,

Ic waende wel, goede ghesellen,

Dat ghi niene sout sijn weder comen.

Daer omme so hebbic ghenomen

Den coeke ende hebben ghegheten;

Maer, ghesellen, haddic gheweten

Dat ghi weder sout sijn comen hier,

Die coeke laghe noch int vier;

Want men seit: die daerwaert vaert,

Dathi niemeer en comt harwaert.’

…..
Voorcoop, perseme ende scalke neringhe

Ende vele ongheloofder dinghe

Hantieren poorters ghaerne.

Dobbelspel, overspel ende tavaerne,

Hovaerde ende ghiericheit mede,

Dits gherne der poorters zede.

Om ghewin gapen talre stont,

Ghelijc als een hongherich hont

Die sine begheerte ende al sine joye

Te legghene pleecht aen sine proye,

Als een swijn dat altoos gaet

…..
Hore mi nu, dorpman,

Ende legt hier dinen sin an.

Du die leves op dinen acker,

Ende te dinen labore best wacker,

Du best also seker, sijts gewes,

Alse paeus ofte bisschop es,

Lantsheren ofte ander papen,

Die altoes plucken ende rapen

Dine pine ende dinen arbeyt,

Daer du om storts dijn sweyt.


Du volre, wever, coepman,

Scoenmaker, cledermaker, stierman,

Ende alle die arbeyds pleghen,

Die hier vanden minsten sijn gheweghen

Ende met pinen wint u brodekijn,

Ghi selt ghinder vanden meesten sijn,

Ende vele meerre, dat wetic wale,

Dan deken, prelate ofte officiale,

Die u versmaden ofte verdrucken,

Ende u goedeken hier afplucken.

…..