BRETELER, Gerrit
Op een dag
|
op dizze donkerblauwe jûn. Foar ivich sil ‘r skine, do hast dyn frede fûn.
do spegelst dysels werom. Ik kin de kleden slute, dat ôfskie hiest al nomme.
wylsto hjir no noch bist. Mar wy moatte it samar litte, omdatst eins neat mear sizze kinst.
en we prate net fan moar. Wy swije yn ’t tsjuster, en ik pak dy by de hân.
Loop je nooit meer door je stad. Op een dag komt er geen dag meer. Ook al ben je het nog niet zat.
maar heb je de sleutels bij de hand. Van die hele grote voordeur, van dat vreemd beloofde land. Dan lach je tranen in je ogen, en we nemen d’r nog één. Van die sleutels is gelogen, een open deur voor iedereen.
als jij je ogen sluit voorgoed. Als we jou je graf in leggen, iets van Finkers is dat goed? Of Wilmink, als ’t maar Twents is, dat lijkt me ook wel wat. In de kerk alsof het mis is, voor je ’t weet dan he’j ’t gehad.
Loop je nooit meer door je stad. Op een dag komt er geen dag meer. Ook al ben je het nog niet zat.
|
op deze donkerblauwe avond. Je zult voor altijd schijnen, je hebt je vrede gevonden.
je spiegelt jezelf terug. Ik kan de gordijnen sluiten, waar je afscheid van hebt genomen.
terwijl je hier nog bent Maar we moeten het zo maar laten omdat je niets meer zeggen kan.
en we praten niet over morgen. We zwijgen in het duister, en ik pak je bij de hand.
Loop je nooit meer door je stad. Op een dag komt er geen dag meer. Ook al ben je het nog niet zat.
maar heb je de sleutels bij de hand. Van die hele grote voordeur, van dat vreemd beloofde land. Dan lach je tranen in je ogen, en we nemen d’r nog één. Van die sleutels is gelogen, een open deur voor iedereen.
als jij je ogen sluit voorgoed. Als we jou je graf in leggen, iets van Finkers is dat goed? Of Wilmink, als ’t maar Twents is, dat lijkt me ook wel wat. In de kerk alsof het mis is, voor je ’t weet dan he’j ‘t gehad.
Loop je nooit meer door je stad. Op een dag komt er geen dag meer. Ook al ben je het nog niet zat.
|
|
foar alles is in tiid. Alles giet nei 't selde plak, mei as sûnder striid.
en dy tiid is samar om. In tiid om te fergriemen. Dy krijst’ nea wer werom.
Alles ûnfolslein. Tûzen wurden sprutsen en dêr is neat mei sein.
want leafde is as wyn. Dyn treast en ek dyn pine, der earne tusken yn.
want har wierheid makket frij. Mar wat al te maklik wûn is, is like gau wer wei.
want de dei lûkt nei de jûn. En de leafde wurdt grif earder, as de wierheid fûn.
is in libben sûnder ljocht. In libben sûnder leafde is in libben om ’e nocht.
no't it winter wurdt en kâld. Lit ús dêrom drinke, foar wat frede yn ’e wrâld.
Alles ûnfolslein. Tûzen wurden sprutsen en dêr is neat mei sein.
kear de kâlde wyn. Hoedzje ús foar fallen,
tsjin better witten yn.
|
voor alles is een tijd. Alles naar dezelfde plek, met of zonder strijd.
en die tijd die is zo om. Een tijd om te verknoeien, die krijg je nooit weerom.
Alles onvolkomen. Duizend woorden spreken en hebben niets gezegd.
want liefde is als wijn. Je troost en ook je pijn, ergens tussenin.
want hun waarheid bevrijdt. Maar wat je makkelijk verkreeg, Ben je gauw weer kwijt.
want de dag glijdt naar de avond. En liefde wordt veel eerder dan de waarheid gevonden.
is een leven zonder licht. Een leven zonder liefde is een leven om niet.
nu het winter wordt en koud. Laten we daarom drinken, voor wat vrede in de wereld.
Alles onvolkomen. Duizend woorden spreken en hebben niets gezegd.
keer de koude wind. Hoed ons voor het vallen, tegen beter weten in. |
|
Dat ik gjin taal mear hie En myn stim stil is Sa as it eartiids wie Dan sil ik swije Sa dat it stil is In wink sil ik krije As it jo wil is
De wiisheid no Fan t fertoarke strân is Dan sjonge ik foar jo Hoe t it fertoarke strân is It liet op de tonge As it jo wil is Lit my dan sjonge
En stimmen ferstomme Elts jubeljend blier is Lit de floed dan mar komme En as it dan stil is En doelleas de siel As it jo wil is Meitsje ús hiel
En doelleas de siel As it jo wil is Meitsje ús hiel
En hâld ús fêst Skuor ús der by Yn it ljocht op it lest It ferslinterjend ljocht Dat ferpletterjend stil is Mar de moarntiid brocht As it jo wil is
|
dat ik geen taal meer had En mijn stem stil is Zoals het vroeger was Dan zal ik zwijgen zodat het stil is Een wenk zal ik krijgen Als het je wil is
De wijsheid nu van het verdorde strand is Dan zing ik voor jou hoe het verdorde strand is Het lied op de tong Als het je wil is Laat me dan zingen
En stemmen verstommen Iedereen jubelend blij is Laat de vloed dan maar komen En als het dan stil is En doelloos de ziel Als het je wil is Maak ons dan heel
En doelloos de ziel Als het je wil is Maak ons dan heel
En hou ons vast Scheur ons erbij In het licht op het laatst Het versplinterend licht dat verpletterend stil is Maar dat de morgen bracht Als het je wil is
|