Test
Download document

LAREMANS, Rob


STEINER


Wanneer waarden en waarheid verdwijnen,

wordt de wereld gered door schoonheid,

door woorden in ons geheugen geprent.


We wachten dan op de stilte waarin

deze woorden gedachten verwekken

als schilderijen vol licht en talent.


Het klinkt als muziek in de oren,

maar in onze gedachten zijn we

verslaafd aan kennis en macht.


En dan vermaledijden we de stilte na

kwetsende woorden, we verwensen

die woorden, ze worden verdacht.



Fallout


Toen ik een kind was

en nog argeloos sliep,

droomde ik steeds weer

dat een reusachtige donkerwolk

van spijkers naar beneden kwam

gedonderd en alles vernietigde.


Elke keer werd ik badend

in angst op een hoopje in de hoek

van de slaapkamer wakker

en stelde verbijsterd vast

dat de wereld nog draaide.



Momentopname


alles gezegd

alles gedaan

triest de regen

die naar beneden slaat


alles gedacht

alles volbracht

koud rijst de dag

kil daalt de nacht


alles vergaat

niets blijft er over

het water het water

het water wist alles weg


De pelgrim


Hij wil zijn zoals Van Nijlen

en reizen door zijn hoofd.

Hij wil, zittend aan de waterkant,

de hitte voelen van de zon

op zijn vermoeide botten.

Hij wil treuren om verwelkte rozen

en reiken als een trapeziste naar het Al.



Zoniënlente 1976


Hoe groen het woud

van goud de stammen


zon en onweer

boven duister water


oude voeten staan

oude stemmen roepen


Buroticus


Verzonken loopt ie in gedachten,

met aktetas en dito bril,

over het zebrapad.

De marmertrap van het Centraal Station leidt terminaal

naar wereldser regionen.

Gezeten aan zijn weids bureau droomt ie verder,

hij staart, hij mijmert,

over zoveel onzin, zoveel traagheid.


Ode aan de asfaltjungle


Scheve schouwen van lege fabrieken

spuwen traag oranjewolken over dode kanaalrivieren,

stijve witteboorden, roeste robots zitten in kantoren,

over gore werven, reuzensilo’s, huilen de sirenes

en braakt de wind.

Hoog, boven stalen wolkenkrabbers en kilometervreters,

glijden vreemde zilvervogels naar verre belten.

Ach betonbeton,

o bleekgezicht, o helblauw licht!