LIEVENS, Johan

In Memoriam Stev - 10-11 oktober 1973

(fragment)

.....

vlek aan de voet van het Europagebouw

bloedpas van vrede

uit de kankerende schede van het verleden

vlieg op de voorruit van de tijd verpletterd

Je kende geen huis

dan de grote dood

op het voetpad is het grijs rood

een doffe slag sloeg

de legering van been en steen

maar je was al heen

je bent begraven in je vlucht

je werd van witte meeuw in de witte oktoberlucht

zwevend boven de haven

daar heeft het komen en gaan

niet stil gestaan

Oostende

als een draagbare radio boven de stad

het Europagebouw

als een betonnen ponskaart boven het land

het Europagebouw

als een silo van kamers boven de kust

het Europagebouw

als een dode toren boven de zee

het Europagebouw

Je val trok een doodskleed over het Europagebouw

je val sloopte het Europagebouw

je val doopte het voor altijd in rouw

De bergketen

de bergketen

de scherpe karteling der kimmen

en de wolken als watten

op de wonden van hun snede

hier is elke schrede

zonder toekomst en zonder verleden

hier liggen eeuwen sneeuw

als witte woestijnen van stilte

en steile onrepbare steppen

alles waaide tot vuursteen en ijs

het roerloze masker der aarde

ontoegankelijk voor een reis

landschap van ruwe diamant en kou

maar over de hardste onherbergzaamste bergen

legt de verte

als over land en water

haar zachte wet

het alles doordrenkende blauw