VAN SAMBEEK, Liza

Pensionado’s

…..
Vier jaar geleden, tijdens mijn sollicitatiegesprek bij het gezondheidscentrum, ontmoette ik Wouter voor het eerst. Ik was op slag verliefd. Zijn innoverende visie op het beroep huisarts, zijn energie, zijn zelfverzekerde en tegelijkertijd kwetsbare houding. Nog het meest waren het zijn humor en zijn ogen. Hij sloeg in als een blikseminslag.

…..
Er is een leven met Caroline en er is een leven ná Caroline. En het punt is dat die twee levens niet met elkaar te verenigen zijn. Sinds Fleur hebben mijn kinderen zich van mij afgekeerd. In hun ogen ben ik een verrader. Ze willen nauwelijks meer met me te maken hebben. Mijn kleinkinderen krijg ik niet te zien. Dat doet pijn

…..
Ik denk aan Vera en probeer me haar jonge lichaam voor de geest te halen. Hoe onstuimig we waren. Haar slanke sterke lijf. Haar lieve ogen, haar humor. Hoe ik in het begin van onze relatie in ons tweekamerappartementje op haar dook, of zij op mij. Twee keer per dag was geen uitzondering. […] Maar het lukt me niet meer. Althans niet bij Veer. Mijn geslacht heeft duidelijk meer opwinding nodig om door de bètablokkers heen te breken.

…..