GLASTRA VAN LOON, Karel

De passievrucht

…..
Monika legde haar benen over Ellens knie. Ellen legde een hand op mijn been. Ik legde mijn hoofd tegen Monika’s schouder.

… Toen de dessertwijn op was, vroeg Monika aan Ellen: ‘Wil je blijven slapen?’

‘Dat is goed,’ zei Ellen.

Ik maakte nog een fles rode wijn open en zette een plaat op. Joan Armatrading zong: ‘It could have been better’, maar beter kon het niet geweest zijn.

‘Je kunt,’ zei Monika toen de wijn op was en alleen de tram op weg naar de remise de stilte nog doorbrak, ‘op de bank slapen. Maar je mag ook bij ons in bed.’

Ellen keek naar mij. ‘Natuurlijk,’ zei ik.

‘Dat is goed dan,’ zei Ellen.’

…..
Hij had drie stappen achteruit gedaan, Bo. Hij was wit weggetrokken, terwijl ik tegen hem raasde en tierde. ‘Wat is dat voor onzin?’ had hij geroepen. En toen was hij plotseling boven op me gesprongen. Met al zijn jongenskracht had hij op me ingeslagen. Ik voelde zijn vuisten op mijn borst, op mijn gezicht, tegen mijn oren. Ik hield mijn ogen dicht en alle kracht vloeide uit me weg.

…..