WILDIERS, Max

Prigogine en Wildiers over Teilhard de Chardin geïnterviewd door Frans BOENDERS (Streven, jg. 1981)

MW
…..

Er zijn in de geschiedenis voldoende titels van boeken aan te geven die bij hun verschijning onopgemerkt bleven, om vijftig jaar later plotseling een geweldige revolutie teweeg te brengen. Denkt u maar aan de filosofie van Kierkegaard, Nietzsche en vele anderen. Men kan niet beweren dat een boek op een gegeven ogenblik actueel is, daarna niet meer, en dus waardeloos zou worden. Zo iets is totaal onmogelijk op het niveau van de geschiedenis. Als het ideeëngoed vruchtbaar en rijk is, dan komt het vroeg of laat terug, het wordt herontdekt en vervolgens opgenomen in het algemene geestesleven. De waarheid is altijd actueel. Het foutieve in de boeken van Teilhard zal altijd wel foutief blijven, maar kan niettemin een inspiratiebron vormen in sommige omstandigheden. Toen Le phénomène humain verscheen, overheerste in Frankrijk en in belangrijke delen van het Westen het pessimisme van Sartre: de wereld was absurd, niets had zin, er bestonden geen waarden... Teilhard bood in die omstandigheden een soort van tegengif aan de velen die hunkerden naar een zekere waarde in het leven.

…..


Ten huize van... (1971) – Joos Florquin interviewt Pater prof. dr. Max Wildiers

…..
Blijft toch dat er tijdens de bezetting moorden zijn gebeurd die niemand kan aanvaarden.

Maar daar gaat het niet over, het gaat hier over de politieke repressie. U hebt het terecht gezegd, dat er heel veel wrok was bij de bevolking over de gebeurtenissen die zich tijdens de oorlog hebben voorgedaan, maar laten we niet vergeten dat er ook in kringen van de Vlamingen heel wat wrok aanwezig was omwille van de toestanden die vóór de oorlog bestonden. En indien vóór de oorlog meer rechtvaardige toestanden hadden bestaan zou er van heel de politieke collaboratie hoogstwaarschijnlijk niets terecht zijn gekomen.

…..
U hebt veel vooraanstaande Vlamingen soms in vrij dramatische omstandigheden gekend en geholpen.

Ik heb getracht iedereen te helpen, eenvoudige mensen en intellectuelen en ontwikkelden, overal waar de mogelijkheid zich voordeed. Ik heb Felix Timmermans bezocht toen hij huisarrest had en een gendarm voor de deur van zijn kamer stond in zijn eigen huis. Verder nog Ernest Claes en Jan Grauls en vele andere goede vrienden, ook Filip de Pillecijn, mensen waarvoor ik de grootste waardering heb en in ieder geval een veel grotere waardering dan voor hun rechters.

…..